Rozdział XXXV

*Rano*

(Monic)

  Obudziłam się. Zayn jeszcze spał,więc wstałam po cichu i poszłam wziąć prysznic. Po porannej toalecie ubrałam się i poszłam obudzić Zayna. 

-Kocie wstawaj.

-Ja chce spać.

-Wstawaj.

-Zaraz.

-Za pół godziny masz zejść na dół.

-Ale mi się nie chce. Kochanie kładź się do mnie. Poleżymy trochę.

-Zayn wstawaj.

-Jeszcze pięć minut.

-Jak z dzieckiem.

-Coś ty powiedziała?

-Że zachowujesz się jak dzieciaka.- Zaśmiałam się.- A co? Inaczej jest?

-Ja Ci dam dzieciaka!- Powiedział i zaczął mnie ganić po całym domu. W końcu mnie złapał.-Przeproś.- Ja zaśmiałam się i pokręciłam głową.-Przeproś bo będzie kara.

-Ja się kary nie boje.

-Nie?

-Raczej mnie nie uderzysz, wiec nie.

-Ale mogę zrobić coś innego.

-Ale ja się nie boje.

-Okey.- Powiedział i przerzucił mnie sobie przez ramie.

-Malki! Postaw mnie!

-Nie.

  Zaniósł mnie do sypialni i położył na łóżku.

-Przeproś.

-Nie.

-Jak wolisz.-Powiedział i pocałowała mnie. Zaczął wsuwać swoje dłonie pod moją bluzkę. Nagle zadzwonił jego telefon. Sięgnął po niego.- Halo.-Odpowiedź- Cześć Hazz.. Co jest?-Odpowiedź- Zajęty jestem.-Powiedział i spojrzał na mnie wzrokiem pełnym pożądania.- A nawet jeśli to, co? Zabronisz?-Odpowiedź- Dobrze mamusiu. Będę za pół godziny.- Rozłączył się.-Masz farta.

-A kto powiedział, że ja tego nie chciałam?

-To masz pecha.-Zaśmiałam się.-I tak mi się nie chce wstać.

-A co innego to Ci się chce?

-Żebyś wiedziała.

-Wstawaj i nie gadaj zboczeńcu.

-Ja? Zboczeniec?- Spojrzałam na niego wilkiem.- Dobrze już wstaje. Tylko nie bij.