Rozdział XXXII

(Monic)

  Kocham te wspaniałe chwile, gdy jesteśmy razem. Nigdy nie mam ich dość. Są dla mnie jak powietrze. Bez nich nie potrafiła bym żyć. Tylko Zayn i ja i nikt więcej. Kocham wtulać się w niego... Czuć jego silne ramiona, które tulą mnie mocno do siebie... Spojrzałam na Zayna, on też na mnie patrzył. Uśmiechnął się do mnie, co ja odwzajemniłam. Odgarnął zbędny kosmyk włosów z mojej twarzy i pocałował mnie w czoło. 

-Kocham Cię.- Wyszeptał mi do ucha

- Ja ciebie też.- Powiedziałam i pocałowałem go.

   Nie odrywaliśmy się od siebie przez kilka dobrych minut. Jego wargi były dziś wyjątkowo łapczywe, a ja nie miałam nic przeciwko temu. Przez moje ciało przeszłam fala gorąca. Nie przestając go całować, zdjęłam ręce z jego szyi i przesunęłam opuszkami po jego obojczykach, by zatrzymać się przy kołnierzyku jego koszuli. Odpięłam pierwszy guzik i już po chwili krążyłam dłońmi po jego torsie. Zrozumiał chyba o co mi chodzi, bo odsunął się ode mnie.

-Jesteś pewna?

-Tak. Kocham cie i chce to zrobić.

  Zayn wstał z kanapy i pociągnął mnie za sobą. Znów złączy nasze wargi w namiętnym pocałunku. Nie przestając mnie całować, wziął mnie, zaniósł do sypialni i położył na łóżku.

*Następny dzień*

  Obudziłam się wtulona w ukochanego. Zayn już nie spał. Uśmiechnął się do mnie.

-Cześć skarbie.- Powiedziałam i pocałowałam go w nos.

-Cześć. A to za co?

-Już ty dobrze wiesz za co.

-Nie wiem. 

-Za dzisiejszą noc.

-Ale za to nie w nos tylko tu.- Wskazał palcem na usta. Zaśmiałam się i dałam mu buziaka.- Stać cie na więcej mała. Pokaże ci jak to się robi.-Powiedział i wpił się namiętnie w moje wargi. Obrócił nas tak, że leżał na mnie. Starał się nie przygnieść mnie swoim ciałem. Po jakimś czasie oderwał się ode mnie.-Już wiesz jak to się robi?

-Tak.- Zaśmiałam się.

-Powtórka z rozrywki?- Spytał zadziornie poruszając brwiami.

-Chyba śnisz. Wstawaj. Macie dziś nagrania.

-To dopiero o 11.

-A jest 9 i znając ciebie to jeszcze w łazience posiedzisz jakąś godzinę.

-Siedzisz dłużej.

-O 10 minut. 

-Ale dłużej.

-Oj nie kłóć się i wstawaj.

-No dobrze. Już wstaje... tylko nie bij.- Powiedział i podniósł się z łóżka.- A ty?

-A ja nie mam pracy i mogę sobie leżeć do woli.- Uśmiechnęłam się odsłaniając wszystkie zęby.- Nie no żartuje. - Powiedziałam. On poszedł się kąpać, a ja założyłam bieliznę i jego białą koszule. I tak będę musiała się potem przebrać. 

   Robiłam nam śniadanie, gdy Zayn przytulił mnie od tyłu.

-Kicia wyglądasz bosko, ale jeśli chcesz, żebym ja dziś był w stanie wyjść z domu to idź się ubierz.

-Ale o co ci chodzi?

-O to, że podniecasz, a ja mam normalnie funkcjonować.

-Dobrze. Ty siadaj i jedz, a ja pójdę się przebrać.

-Aż tak mi nie zależy.- Powiedział i posadził mnie sobie na kolanach.